Mijn favorieten

monumentaal erfgoed

Wonen in een monumentaal pand. Steeds meer mensen dromen ervan. Ook wonen in retrostijlen zit in de lift. Monumentaal erfgoed is de verzamelnaam van gebouwen of objecten die over zijn gebleven uit een ver verleden. De definitie is als volgt:
 

Een monument is een overblijfsel van kunst, cultuur, architectuur of nijverheid dat van algemeen belang wordt geacht om de historische, volkskundige, artistieke, wetenschappelijke, industrieel-archeologische of andere sociaal-culturele waarde. Een onroerend (bouwkundig) monument is het toonbeeld voor een bepaalde stijl van bouwen, of heeft anderszins een belangrijke betekenis als tekenend bouwwerk voor een bepaalde periode.


Redres de Erfgoedexpert heeft prachtige objecten in portefeuille en weet als geen ander Monumentaal Erfgoed te waarderen. Klik op onderstaande afbeelding en bekijk ons bijzondere Monumentaal Erfgoed Aanbod.
 

Ga naar het aanbod Monumentaal Erfgoed
 

Landgoederen en kastelen

Kasteel komt van het Latijnse woord castellum. Dit betekent fort of toevluchtsoord. Een kasteel was een versterkt gebouw dat tot de late middeleeuwen verdedigd kon worden, waarbij – in tijden van vrede ook gewoond kon worden. Uiteraard gold dit alleen voor de kasteelheer en een select groepje mensen. Als een kasteel extra versterkt werd wordt dit een burcht genoemd of een fort. Het woord kasteel wordt tegenwoordig vaak gebruikt om er de particuliere woonplaats van een heer of edelman mee aan te duiden. Een daarentegen werd nooit versterkt terwijl een edelman nooit in een fort woonde.

In het Noorden van Nederland wordt een kasteel een borg genoemd, in Friesland een state of stins en in Oost-Nederland een havezate. Vaak bezaten deze borgen, states en havezaten bestuurlijke rechten waardoor de eigenaar toegang had tot riddermatige organisaties.

 

Historische Buitenplaats

Een historische buitenplaats is een monumentaal huis met bijgebouwen, dat een harmonieus en onlosmakelijk geheel vormt met een omliggende tuin of park. In Nederland, bevinden de meeste buitenplaatsen zich in het midden en westen van ons land. Veelal werden deze buitenplaatsen door rijke kopmanslieden buiten de grote steden gebouwd tussen de 17e en 20e eeuw. Op deze manier konden de rijken ontkomen aan de epidemieën en de stank die de vervuilde grachten in de stad met zich meebracht. In deze nieuw gebouwde grote huizen hield men zich bezig met de kunst van het genieten en hield men zich bezig met literatuur, poëzie, muziek, flora en fauna, architectuur en beeldende kunst.

Buitenplaatsen die bewaard zijn gebleven en waarbij de oorspronkelijke eenheid tussen het landhuis en het omringende aangelegde park en bos bewaard is gebleven worden anno nu complex historische buitenplaatsen genoemd.