Achter sommige huizen op Funda schuilt een mooi verhaal. Of het nu gaat om een bijzondere geschiedenis of persoonlijke herinneringen van bewoners, in deze serie brengen we ze voor het voetlicht. Deze keer nemen we een kijkje op de Oude Delft 143, gebouwd in 1624 en inmiddels een rijksmonument dat vier eeuwen geschiedenis in zich draagt. 

‘Hier voel ik me onderdeel van de stad’ 

15 NIEUWE RIJKSMONUMENTEN AANGEWEZEN
De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed heeft vijftien gebouwen en kunstwerken uit de periode 1965 tot 1990 aangewezen als rijksmonument. Daarmee krijgt voor het eerst ook het jongere architectonische erfgoed van Nederland – de zogenoemde Post 65-architectuur – officiële bescherming.

Het gaat om uiteenlopende objecten: van de Ecokathedraal van Louis Le Roy bij Mildam tot de Rodahal in Kerkrade, de watertoren in Eindhoven, het land-artkunstwerk Broken Circle/Spiral Hill bij Emmen en de Blauwe Golven van Peter Struycken in Arnhem. Ook het voormalige hoofdkantoor van Centraal Beheer in Apeldoorn, het stadhuis van Terneuzen, de Kasbah in Hengelo en het Eemsmondgebouw in Delfzijl behoren tot de selectie. Verder zijn onder meer de Yunus Emre Moskee in Almelo, de Emmauskerk in Nieuwegein, het Hubertushuis in Amsterdam, De Musketon in Utrecht en Station Lelystad Centrum aangewezen.

Op dinsdag 17 juni reisden we af naar Amersfoort. Niet vanwege een taxatie of sleuteloverdracht, maar op persoonlijke uitnodiging van een opdrachtgever met een uitzonderlijk huis in het bos en een even fijnzinnige smaak. In Theater De Lieve Vrouw woonden we een lezing bij van Lidewij Edelkoort – internationaal trendforecaster en in Nederland al jaren een culturele stem van betekenis. Wie haar kent, weet: Edelkoort doet geen voorspellingen, maar toont verschuivingen. Geen oppervlakkige trends, maar diepe bewegingen. Ze denkt niet in stijlen, maar in lagen. Haar lezing was een gelaagd verhaal over rituelen, materiaal, ambacht en wat wonen kán zijn als we het opnieuw durven bekijken.

Bij Redres draait het niet om standaard vierkante meters, maar om gebouwen met karakter, historie en architectonische waarde. Of het nu gaat om een rijksmonument, een uitgesproken ontwerp of een erfgoedpand met een verhaal: zulke objecten vragen om méér dan een reguliere verkoopaanpak.

In onze blog leggen we uit waarom wij onszelf erfgoedmakelaar, monumentenmakelaar én bouwkunstmakelaar noemen – en wat dat in de praktijk betekent. Voor mensen die niet alleen zoeken naar een pand, maar naar betekenis.

Zaterdag 16 november 2016 stond de iconische monumentale Openbare Bibliotheek Utrecht volledig in het teken van het 100-jarig bestaan van het Rietveld Schröderhuis. Dit meesterwerk van Gerrit Rietveld en Truus Schröder is al sinds 2000 UNESCO-werelderfgoed en geldt nog altijd als een van de belangrijkste voorbeelden van de Stijlbeweging. Tijdens een inspirerend symposium kwamen architecten, kunstenaars en erfgoedliefhebbers samen om te bespreken hoe dit baanbrekende huis ook vandaag nog relevant is en om het eerste lustrum van Rietveld-VVE te vieren.

Een makelaar op een kunstbeurs? Redres de Bouwkunstmakelaar is met trots uitgenodigd als dé erfgoedmakelaar van Nederland om deel te nemen aan PAN Amsterdam, dé kunstbeurs waar enkel het allerbeste in kunst, antiek en design wordt gepresenteerd. Voor ons als monumentenmakelaar is dit een eer en een unieke kans om onze passie voor bouwkunst te delen met kunstliefhebbers en een publiek dat waarde hecht aan authentiek erfgoed.

Voor veel erfgoedliefhebbers is de aankoop van een rijksmonument een droom. Toch roept de financiering ervan vaak vragen op. Een monument is geen standaard pand, en daarom zijn er speciale financieringsopties en subsidies die het behoud, de restauratie en zelfs de verduurzaming van cultureel erfgoed mogelijk maken.

Vergrijzing is een onontkoombaar proces dat langzaam maar zeker zijn invloed laat gelden op de Nederlandse bevolking. Dit vraagt om een doordachte aanpak bij het bouwen en aanpassen van onze woonomgevingen. Recente bevindingen benadrukken dat de snelst groeiende bevolkingsgroep in Nederland oudere alleenstaanden zijn. Ondanks deze demografische veranderingen blijven rijtjeshuizen het dominante bouwtype, terwijl er juist een toenemende behoefte is aan meer compacte en toekomstgerichte woonoplossingen.